Minimalizm artık sadece boş alanlar ve düz renklerle ilişkilendirilmiyor. İç tasarımda, sadeliğin dokulu malzemeler, doğal ışık ve orada yaşayanların yaşamlarını yansıtan parçalarla bir arada bulunduğu, daha davetkar ve yaşanabilir bir versiyon giderek daha fazla ilgi görüyor. Paris ve Madrid'deki iki yeni tadilat projesi, bu trendin aldığı yönü gözler önüne seriyor.
Ortak nokta, sistematik olarak daha az şeye sahip olmak değil, aksine neyi saklayacağımızı daha iyi seçmekle ilgilidir . Ev, günlük yaşamı tamamlayan bir yer olarak tasarlanmıştır: daha davetkar, incelikli ve gelişmeye elverişli. Bu bakış açısı, düzeni feda etmeyen, ancak evi soğuk, kişisel olmayan bir gösteri alanına da dönüştürmeyen sıcak ve organik bir minimalizmle uyumludur.
Rahatlatıcı bir atmosfere sahip Paris dairesi.

İlk öykü, 19. yüzyılın ortalarında inşa edilmiş, beş katlı, çatı katı altında, bir geçide bakan ve 120 metrekarelik bir alana sahip bir binada geçiyor . Genç çocukları olan bir çift, Kraliyet Sarayı bahçelerine yakınlığı takdir ediyor ve evin günlük ihtiyaçlarına daha uygun olmasını istiyordu.
Yedi yıl önce daireyi satın aldıklarında, tadilat için Fransız-Yunan bir stüdyoyu görevlendirdiler. O zamanlar daha az mobilyaları vardı ve daha sade bir zevke sahiplerdi : temiz çizgiler ve belirgin bir minimalist his arıyorlardı. Zamanla alışkanlıkları değişti, çocuklar dünyaya geldi ve bu yaklaşım yetersiz kalmaya başladı.
İkinci aşama, dekorasyonun, yatak odasının, banyonun ve özel yapım mobilyaların yenilenmesini içeriyordu . Sanat eserleri seçimi de güncellendi. Amaç, odaları aşırı kalabalıklaştırmak değil, görsel dinginliği feda etmeden onlara daha fazla derinlik, ifade ve daha kişisel bir karakter kazandırmaktı.
Madrid'de organik minimalizm

İkinci olay, Madrid'in az bilinen bir yerleşim bölgesinde, Oiza tarafından tasarlanmış bir binada geçiyor. Daire, genç bir kızı olan bir aileye ait ve bir mimarlık firması tarafından yeniden tasarlanmış. Bina, mütevazı mimari kaynaklarına rağmen, ışık, yönlendirme ve çevredeki manzarayla olan hassas ilişkisiyle öne çıkıyor.
Daha gösterişli projelerin aksine, bu kompleks tuğla ve basit inşaat çözümlerini tercih ediyor. Yenileme çalışmaları bu sadeliği korurken, ana yatak odasındaki dairesel koridor veya heykelsi çelik ada gibi organik minimalizm dokunuşları da ekliyor . Temel fikir, bir binaya saygı duymanın onu zaman içinde dondurmak anlamına gelmediğidir.
Proje, günümüzdeki yaşam koşullarının on yıllar öncesine göre farklı olduğu varsayımından yola çıkıyor. Bu nedenle, binanın özüne ihanet etmeden mekânsal deneyimi iyileştirmeyi amaçlıyor . Orijinal mimarinin sağladığı doğal ışık, işlevsel bir malzeme haline geliyor ve yeni unsurlar, evin tanınabilirliğini koruyacak şekilde incelikle entegre ediliyor.
Bu iki reformun ortak noktası nedir?
- Daha az görsel gürültü: Sade çizgiler korunmuş, ancak boşluk hissini önlemek için ölçülü dokular ve kontrastlar eklenmiştir.
- Bulunan malzemeler: Ahşap, renkli mermer, tuğla, çelik ve doğal yüzeyler, aşırı doygunluğa gerek kalmadan zenginlik katıyor.
- Mekana uygun mobilyalar: Ahşap işçiliği ve özel yapım parçalar, mekanın en iyi şekilde değerlendirilmesine ve bütüne bir uyum kazandırılmasına yardımcı oluyor.
- Kimlik ve günlük yaşam: Sanat eserlerinin, objelerin ve dağıtım çözümlerinin seçimi, kapalı bir formüle değil, belirli bir aileye yanıt verir.
Bu yenilemeler , etkili minimalizmin sırf boşaltmak için boşaltmakla ilgili olmadığını gösteriyor . Bu, sakinlik veya anlam getiren şeyleri düzenlemek, seçmek ve onlara yer açmakla ilgili. Bir ev, başlangıç noktasının dinginliğini korurken, konfor, karakter ve daha insani bir ölçek kazanabilir. İyi yaşlanan bir iç mekanın anahtarı da bu gibi görünüyor: temel bir kavramı kaybetmeden sakinlerine uyum sağlamak .
Indeks